Bajka z Twoim dzieckiem w roli głównej

Na słoneczny dziedziniec pod Wawelem Zosia weszła za mamą Kasią. Mama układała kwiaty, a córka podawała jej kolejne łodyżki ostrożnie. Kasia poprawiała płatki, a dziewczynka wybierała miejsca dla następnych kwiatów. Nagle nad nimi zatrzepotały skrzydła i cień dotknął jasnych kamieni. Smok Wawelski wylądował przed nimi, ściskając błękitną wstążkę między pazurami. Wyglądał na zmęczonego, a jego skrzydła drżały po locie.

Smok Wawelski pochylił głowę nad kwiatami i rozprostował zmęczone skrzydła. — Iskierka wyszła przed świtem i dotąd nie wróciła — powiedział. Chciała odnaleźć pieczarę, która miała leżeć wysoko na Smoczej Górze. Ojciec szukał córki, lecz znalazł tylko jej błękitną wstążkę. — Pomożemy ci — odpowiedziała Kasia, ściskając ciepłą dłoń dziewczynki. Zosia czuła szybkie bicie serca, ale przyjęła smoczą zgubę.

Nadrzeczną drogą dotarły do brodu, gdzie leśna rzeka pieniła wodę. Przy przerwanej tamie pracował bóbr Borys, ciągnąc mokrą gałąź z nurtu. Uszkodzona kładka chwiała się nad rzeką i nie pozwalała przejść. — Tama pękła, a woda porwała część desek — wyjaśnił Borys. Zosia spojrzała na mokre kamienie wystające spomiędzy wirujących pasm wody. Postanowiła przeskoczyć po nich, nim mama zdążyła podać jej rękę.

Przez odsłonięte wejście Zosia i Kasia weszły do wnętrza Smoczej Góry. Tunel doprowadził je do skalnej sali pełnej mylących odgłosów. Pod stropem krążyła nietoperzyca Nutka, szukająca drogi do swojej kolonii. — Zgubiłam ją w labiryncie ech — pisnęła, składając ciemne skrzydła. Z głębi korytarza dobiegło wołanie podobne do głosu Iskierki. Dziewczynka ruszyła za dźwiękiem, a mama szła przy jej ramieniu.

Łagodnym szlakiem zeszły na łąkę u stóp Wawelu, trzymając się blisko. Smok Wawelski dostrzegł je i pobiegł przez trawę z rozłożonymi skrzydłami. Iskierka ruszyła ku niemu, zostawiając na trawie ślady małych łap. Ojciec objął córkę skrzydłami i przycisnął ją do piersi. — Wróciłaś do mnie! — zawołał Smok, nie puszczając młodej smoczycy. — Zosia przeszła przez grzbiet i mnie przyprowadziła — odpowiedziała Iskierka.