Booksi.es
Tryb czytania na telefonie. W wydrukowanej książce tekst nie zasłania ilustracji.
Booksi.es
TA KSIĄŻKA JEST MOJA
Janek
ILE MAM LAT
DATA PIERWSZEGO CZYTANIA
Janek spędzał Wigilię w ciepłym salonie u swojej babci. Uśmiechnął się i podał jej rękaw, a ona przypięła czerwone filcowe serduszko. — Babciu, co tak cicho brzęknęło za drzwiami? — zapytał.
Babcia była pewna: schowała rodzinną gwiazdę w szopie. — Janku, odnajdź ją, bo bez niej nie dokończymy przygotowań — poprosiła. Chłopiec podał babci rękę i ruszyli ku drzwiom na podwórko.
Babcia była pewna: schowała rodzinną gwiazdę w szopie. — Janku, odnajdź ją, bo bez niej nie dokończymy przygotowań — poprosiła. Chłopiec podał babci rękę i ruszyli ku drzwiom na podwórko.
W zimowych kurtkach Janek i babcia wybiegli przez drzwi na ośnieżone podwórko. Przed ścieżką do szopy Zosia stanęła przed wysoką zaspą. — Nie mogę tędy przejść! — zawołała i wskazała drogę przez śnieg.
W zimowych kurtkach Janek i babcia wybiegli przez drzwi na ośnieżone podwórko. Przed ścieżką do szopy Zosia stanęła przed wysoką zaspą. — Nie mogę tędy przejść! — zawołała i wskazała drogę przez śnieg.
— Babciu, spróbujmy razem! — zawołał Janek i wszedł z nią w zaspę. Babcia stawiała małe kroki, lecz śnieg zapadł się pod butami. Miękki puch cofnął ich na podwórko, więc stanęli przy Zosi.
— Babciu, spróbujmy razem! — zawołał Janek i wszedł z nią w zaspę. Babcia stawiała małe kroki, lecz śnieg zapadł się pod butami. Miękki puch cofnął ich na podwórko, więc stanęli przy Zosi.
Janek i babcia zaczęli ubijać zaspę dziesiątkami małych kroków. Zosia ruszyła za nimi, a śnieg stawał się twardą ścieżką. Wszyscy przeszli na drugą stronę i zostawili szerokie przejście wprost do szopy.
Janek i babcia zaczęli ubijać zaspę dziesiątkami małych kroków. Zosia ruszyła za nimi, a śnieg stawał się twardą ścieżką. Wszyscy przeszli na drugą stronę i zostawili szerokie przejście wprost do szopy.
Po wydeptanej ścieżce Janek i babcia dotarli do szopy za domem. Za drzwiami nie znaleźli rodzinnej gwiazdy, tylko zaczepioną złotą nitkę. Jej koniec wystawał od strony ganku i drżał na śniegu.
Po wydeptanej ścieżce Janek i babcia dotarli do szopy za domem. Za drzwiami nie znaleźli rodzinnej gwiazdy, tylko zaczepioną złotą nitkę. Jej koniec wystawał od strony ganku i drżał na śniegu.
Babcia przykucnęła przy drzwiach i wysnuwała spod nich złotą nitkę. — Dokąd nas prowadzisz? — zapytał Janek, trzymając jej lśniący koniec. Nitka ciągnęła się po śniegu i wskazywała drewniany ganek.
Babcia przykucnęła przy drzwiach i wysnuwała spod nich złotą nitkę. — Dokąd nas prowadzisz? — zapytał Janek, trzymając jej lśniący koniec. Nitka ciągnęła się po śniegu i wskazywała drewniany ganek.
Idąc za nitką, Janek i babcia weszli razem na ganek. Błyskotka ściskała rodzinną gwiazdę i nie chciała jej oddać. — Potrzebuję czegoś miękkiego do gniazda — skrzeczała sroka, tuląc ją.
Idąc za nitką, Janek i babcia weszli razem na ganek. Błyskotka ściskała rodzinną gwiazdę i nie chciała jej oddać. — Potrzebuję czegoś miękkiego do gniazda — skrzeczała sroka, tuląc ją.
Halina podała Błyskotce złotą nitkę, a sroka dotknęła jej dziobem. Ptak potrząsnął głową, bo cienkie włókno drapało ją w piórka. — To mnie nie ogrzeje — skrzeczała Błyskotka i odsunęła nitkę.
Halina podała Błyskotce złotą nitkę, a sroka dotknęła jej dziobem. Ptak potrząsnął głową, bo cienkie włókno drapało ją w piórka. — To mnie nie ogrzeje — skrzeczała Błyskotka i odsunęła nitkę.
Janek dotknął czerwonego serduszka przypiętego do swojego rękawa. — Babciu, oddajmy jej moje serduszko — powiedział i podał ozdobę. Babcia je odpięła, Błyskotka przyjęła ozdobę i oddała gwiazdę, a oni ruszyli do drzwi.
Janek dotknął czerwonego serduszka przypiętego do swojego rękawa. — Babciu, oddajmy jej moje serduszko — powiedział i podał ozdobę. Babcia je odpięła, Błyskotka przyjęła ozdobę i oddała gwiazdę, a oni ruszyli do drzwi.
Janek i babcia wrócili przez drzwi do jadalni u babci. W odświętnych swetrach zawiesili rodzinną gwiazdę na czubku choinki. Ciepły blask spłynął z jej gałęzi i rozjaśnił wigilijny stół.
Janek i babcia wrócili przez drzwi do jadalni u babci. W odświętnych swetrach zawiesili rodzinną gwiazdę na czubku choinki. Ciepły blask spłynął z jej gałęzi i rozjaśnił wigilijny stół.
Przy wigilijnym stole Janek przytulił babcię, a ona objęła go ramieniem. Za oknem Błyskotka poprawiała czerwone serduszko w swoim gnieździe. — Babciu, spójrz, serduszko migocze! — szepnął Janek, gdy blask gwiazdy padł na gniazdo.
Przy wigilijnym stole Janek przytulił babcię, a ona objęła go ramieniem. Za oknem Błyskotka poprawiała czerwone serduszko w swoim gnieździe. — Babciu, spójrz, serduszko migocze! — szepnął Janek, gdy blask gwiazdy padł na gniazdo.
O TEJ KSIĄŻCE
Janek i Wigilia u Babci
W wigilijnym domu babci ginie rodzinna gwiazda, bez której świąteczne przygotowania nie mogą się zakończyć. Towarzyszcie Jankowi w pełnej śniegu i serdecznych gestów wyprawie pokazującej, że miłość widać w małych rzeczach robionych dla kogoś każdego dnia. Otwórzcie książkę i sprawdźcie, dokąd prowadzi tajemnicza złota nitka!
Booksi.es
Następna historia może być o Twoim dziecku.
Podgląd jest za darmo, płacisz dopiero wtedy, gdy zdecydujesz.
Stwórz taką dla swojego dzieckaZajrzyj też do innych książeczek
Przeciągnij róg strony albo puknij z prawej lub z lewej
Przytrzymaj obrazek, a tekst zniknie. Puść, a wróci.
Wszystkie strony
Stwórz własną bajkę
Spersonalizowane książeczki w kilka minut