Nina i fotel jak statek kosmiczny

Czteroletnia Nina weszła pierwszy raz do poczekalni u dentysty, tuląc pluszowego króliczka. Usiadła blisko drzwi, a w jej brzuszku zatrzepotały delikatne motylki.

Liczyła uszy króliczka, żeby uspokoić motylki w brzuszku. Zza drzwi dobiegł cichy szum fotela, więc przycisnęła króliczka do siebie. — Trochę się niepokoję — przyznała Nina, gdy drzwi zaczęły się otwierać.

Pani doktor Ewa otworzyła drzwi i ciepłym głosem zaprosiła dziewczynkę. Dziewczynka weszła za nią do gabinetu, oglądając ciemny kok, okulary i jasnoniebieski fartuch. Dentystka uśmiechnęła się serdecznie i wskazała czekający fotel.

Nina wspięła się na fotel i posadziła króliczka przy sobie. Pani doktor zapowiedziała, że fotel ruszy w górę jak kosmiczna winda. — Jeszcze nie ruszajmy — poprosiła dziewczynka, ściskając podłokietniki obiema dłońmi.

Dentystka nacisnęła przycisk, a fotel ruszył w górę jak kosmiczna winda. Zaskoczona dziewczynka ścisnęła króliczka i spojrzała na panią doktor. — Stop, proszę! — zawołała Nina, więc dentystka zatrzymała fotel w połowie drogi.

Uniesiona fotelem Nina wpłynęła w wyobraźni na jasną orbitę pełną blasku. Wyprostowała plecy jak kapitan wyprawy i posadziła króliczka jako pierwszego pasażera. — Polecimy dalej — oznajmiła dziewczynka, dając pani doktor znak do lotu.

Na jasnej orbicie Nina otworzyła buzię szeroko jak dzielny lew. Pani doktor doliczyła do trzech, a ona parsknęła śmiechem. Dziewczynka zamknęła usta, przytuliła pasażera i szepnęła: — Spróbuję drugi raz z tobą.

Fotel wrócił z wyobrażonej orbity na stanowisko badania zębów. Pani doktor przysunęła małe lusterko, a skupiona Nina otworzyła buzię. Wytrzymała do czterech, po czym zamknęła usta i spojrzała na króliczka.

Nina ponownie otworzyła buzię jak lew i wytrzymała do pięciu. Pani doktor policzyła lusterkiem każdy ząbek, od pierwszego do ostatniego. — Wszystkie są zdrowe! — oznajmiła dentystka, a dziewczynka uśmiechnęła się.

Pani doktor wręczyła Ninie naklejkę z uśmiechniętym ząbkiem za dzielną próbę. Mała kapitan uniosła swoją nagrodę wysoko i pokazała ją pluszowemu pasażerowi. — W domu zadbamy o ząbki! — zawołała, dotykając naklejką łapki króliczka.

Po powrocie do domu Nina pomaszerowała z mamą do łazienki. Obie wyszczotkowały ząbki, a króliczek siedział z naklejką przy łapce. — Zaraz przeczytam ci książkę o kapitanie — powiedziała mama, wskazując pokój.

Wieczorem Nina przeszła w piżamie do pokoju, tuląc pluszowego króliczka. Mama czytała jej książkę o kapitanie, który dbał o każdy ząbek. Dziewczynka przytuliła pasażera i dotknęła jego łapką błyszczącej naklejki.